Home Blog

नेपाल चेम्बर अफ कमर्सद्वारा राजावादी प्रदर्शनका नाममा भएको हिंसात्मक घटनाप्रति आपत्ति

Nepal Chamber of Commerce | नेपाल च्याम्बर अफ कमर्स

काठमाडौं – नेपाल चेम्बर अफ कमर्सले गत शुक्रबार राजावादी प्रदर्शनका क्रममा निजी तथा सार्वजनिक सम्पत्ति, सञ्चारगृहमा भएको तोडफोड, आगजनी र लुटपाटप्रति कडा आपत्ति जनाएको छ।

काठमाडौंको बानेश्वर, तीनकुने, कोटेश्वरलगायतका क्षेत्रमा प्रदर्शनका नाममा भएको हिंसात्मक घटनाले गम्भीर असर पु¥याएको भन्दै चेम्बरले यसको विरोध गरेको हो।

चेम्बरले जारी गरेको विज्ञप्तिमा भनिएको छ, “गत शुक्रबार भएको प्रदर्शनका क्रममा दुई युवाको दुःखद निधन भएको छ। साथै, पत्रकारसहित अन्य व्यक्तिहरू प्रभावित भएका छन् भने सार्वजनिक र निजी गरी थुप्रै भौतिक सम्पत्ति र सञ्चारगृहमा क्षति पुगेको छ।”

चेम्बर अफ कमर्सले यस्ता हिंसात्मक घटनाको घोर निन्दा गर्दै पीडितहरूलाई उचित क्षतिपूर्ति दिन सरकारसमक्ष माग गरेको छ। साथै, आन्दोलनका क्रममा ज्यान गुमाएका व्यक्तिप्रति श्रद्धाञ्जली अर्पण गर्दै उनीहरूका परिवारप्रति गहिरो समवेदना व्यक्त गरेको छ।

विद्युत् प्राधिकरण कार्यकारी नियुक्ति विवाद

Supreme Court of Nepal

नेपाल विद्युत् प्राधिकरणको कार्यकारी निर्देशक नियुक्तिसम्बन्धी विवादमा निवर्तमान कार्यकारी निर्देशक कुलमान घिसिङ र नवनियुक्त कार्यकारी निर्देशक हितेन्द्रदेव शाक्यले दायर गरेको रिट सर्वोच्च अदालतमा हेर्न नमिल्नेमा परेको छ।

दुवै रिटको पेसी सर्वोच्च अदालतको प्रधानन्यायाधीश प्रकाशमानसिंह राउत र न्यायाधीश शारङ्गा सुवेदीको इजलासमा तोकिएको थियो। यसअघि गत शुक्रबार न्यायाधीश अब्दुल अजिज मुसलमानको इजलासले अन्तरिम आदेश जारी गर्न अस्वीकार गर्दै विपक्षी प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालयलगायतलाई लिखित जवाफ पेस गर्न आदेश दिएको थियो।

प्रारम्भिक सुनुवाइपछि सर्वोच्च अदालतले सरकारका सम्बन्धित निकायलाई आवश्यक कागजातसहित स्पष्ट लिखित जवाफ पेस गर्न निर्देशन दिएको छ।

सर्वोच्च अदालतको आदेश: पाथीभरा केबलकार निर्माण कार्य यथास्थितिमा रोकियो

Supreme Court of Nepal

ताप्लेजुङको प्रसिद्ध धार्मिक गन्तव्य पाथीभरा दर्शन केबलकार निर्माणमा हालसम्म भएका कामकारबाही यथास्थितिमा रोक्न सर्वोच्च अदालतले अल्पकालीन अन्तरिम आदेश दिएको छ।

यामबहादुर लिम्बुसमेतले दायर गरेको रिट निवेदनमा सुनुवाइ गर्दै न्यायाधीश शारङ्गा सुवेदीको एकल इजलासले आगामी चैत २६ गते छलफलका लागि दुवै पक्षलाई अदालतमा बोलाउन आदेश दिएको छ। अदालतले विपक्षीहरूमध्ये केहीलाई महान्यायाधिवक्ता, मुख्य न्यायधिवक्ताको कार्यालय तथा अन्य सम्बन्धित निकायलाई १५ दिनभित्र लिखित जवाफ पेश गर्न पनि निर्देशन दिएको छ।

गत चैत १३ गते सर्वोच्च अदालतले यो आदेश जारी गरेको थियो, जुन आइतबार सार्वजनिक भएको हो।

मुद्दा र बहसको अवस्था

पाथीभरा दर्शन केबलकार निर्माणलाई लिएर दायर गरिएको रिटमा वरिष्ठ अधिवक्ताहरू केदारप्रसाद दाहाल, नारायणप्रसाद देवकोटा, पद्मबहादुर श्रेष्ठ लगायतका कानुन व्यवसायीहरूले बहस गरेका थिए। साथै, अधिवक्ताहरू दिलराज खनाल, सोम सापकोटा, प्रेमचन्द्र राई र जितेन्द्रबहादुर मडैले पनि रिट निवेदकको तर्फबाट कानुनी तर्क प्रस्तुत गरेका थिए।

आदेशको प्रभाव

सर्वोच्च अदालतको आदेशसँगै केबलकार निर्माणको कार्य तत्काल रोकिएको छ। अदालतको अन्तिम फैसलाले पाथीभरा दर्शन केबलकारको भविष्य निर्धारण गर्नेछ।

यस विषयमा आगामी सुनुवाइपछि थप कानुनी प्रक्रिया अगाडि बढ्नेछ।

काठमाडौं स्कूल अफ ल द्वारा एलएल.एम. प्रवेश परीक्षा 2081 को नतिजा प्रकाशित

काठमाडौं स्कूल अफ ल द्वारा एलएल.एम. प्रवेश परीक्षा 2081 को नतिजा प्रकाशित

काठमाडौं स्कूल अफ ल (Kathmandu School of Law – KSL) ले शैक्षिक सत्र 2081/82 को लागि आयोजित एलएल.एम. (LL.M.) प्रवेश परीक्षाको नतिजा आधिकारिक रूपमा प्रकाशित गरेको छ। प्रवेश परीक्षामा सहभागी विद्यार्थीहरूले आफ्नो नतिजा विद्यालयको आधिकारिक वेबसाइट ksl.edu.np मा गएर हेर्न सक्नेछन्।

जग्गा-जमिनको कानुनी प्रक्रिया: किन आवश्यक छ सही कागजात?

जग्गा-जमिनको कानुनी प्रक्रिया: किन आवश्यक छ सही कागजात?

नेपालमा जग्गा-जमिन किनबेच, हस्तान्तरण, वा अन्य कानुनी प्रक्रिया गर्दा सही कागजात हुनु अत्यन्त आवश्यक छ। सही कागजातको अभावमा स्वामित्व विवाद, ठगी, र कानुनी जटिलताहरू सिर्जना हुन सक्छन्। त्यसैले, आफ्नो सम्पत्तिको सुरक्षाका लागि जग्गासम्बन्धी कानुनी प्रक्रिया र आवश्यक कागजातबारे राम्रो ज्ञान राख्नु अत्यावश्यक छ।


१. जग्गा-जमिनको स्वामित्वका प्रकारहरू

नेपालको कानुनअनुसार जग्गा-जमिन विभिन्न स्वामित्वका आधारमा विभाजन गरिन्छ।

(क) व्यक्तिगत स्वामित्व (Private Ownership)

  • कुनै एक व्यक्ति वा परिवारको नाममा दर्ता भएको जग्गा।
  • बिक्री, उपहार, वंशानुगत रूपमा हस्तान्तरण गर्न सकिन्छ।

(ख) सरकारी जग्गा (Public/Government Land)

  • राज्य वा सरकारी निकायको नाममा दर्ता भएको जग्गा।
  • निजी व्यक्तिले उपयोग गर्न पाइँदैन, तर भाडामा लिएर प्रयोग गर्न सकिन्छ।

(ग) गुठी जग्गा (Trust Land)

  • धार्मिक वा सामाजिक संस्थाका नाममा दर्ता भएको जग्गा।
  • यसको स्वामित्व व्यक्तिगतरूपमा हस्तान्तरण गर्न पाइँदैन।

(घ) ऐलानी जग्गा (Unregistered Land)

  • कुनै व्यक्ति वा संस्थाको नाममा दर्ता नभएको जग्गा।
  • कानुनी रूपमा स्वामित्व प्रमाणित नभएसम्म यसमा लगानी गर्न जोखिमपूर्ण हुन्छ।

२. जग्गासम्बन्धी प्रमुख कानुनी प्रक्रिया

(क) जग्गा किनबेच (Buying and Selling Land)

जग्गा किन्ने वा बेच्ने बेलामा निम्न प्रक्रिया पूरा गर्नुपर्छ।

  1. निवेदन दर्ता – सम्बन्धित मालपोत कार्यालयमा किनबेचको निवेदन दर्ता गरिन्छ।
  2. स्वामित्व जाँच – जग्गा धनी प्रमाणपत्र (लालपुर्जा) र स्वामित्वको सत्यता जाँच गरिन्छ।
  3. कर तिर्ने प्रक्रिया – आवश्यक कर (जग्गा कारोबार कर, घरजग्गा रजिष्ट्रेसन शुल्क) तिर्नुपर्छ।
  4. नयाँ स्वामित्व दर्ता – किन्ने व्यक्तिको नाममा नयाँ लालपुर्जा जारी गरिन्छ।

(ख) जग्गा नामसारी (Ownership Transfer)

नामसारी विभिन्न कारणले हुनसक्छ:

  • वंशानुगत (बंशजको नाममा) – मृत्यु भएपछि कानुनी उत्तराधिकारीको नाममा सम्पत्ति सारिन्छ।
  • उपहार (दान) – जग्गा परिवारका सदस्यलाई उपहार दिन सकिन्छ।
  • बिक्री (किनबेच) – खरिद–बिक्री प्रक्रिया पूरा गरेपछि नामसारी गरिन्छ।

(ग) जग्गा धितो राख्ने (Land Mortgage)

  • बैंक वा वित्तीय संस्थाबाट ऋण लिन जग्गा धितो राख्न सकिन्छ।
  • यसका लागि लालपुर्जा, नागरिकता, र ऋण सम्झौतासम्बन्धी कागजात आवश्यक हुन्छ।

३. जग्गासम्बन्धी आवश्यक कानुनी कागजातहरू

(क) लालपुर्जा (Land Ownership Certificate)

  • जग्गा स्वामित्व पुष्टि गर्ने प्रमुख कानुनी कागजात।
  • बिना लालपुर्जा जग्गा कारोबार गर्न मिल्दैन।

(ख) नागरिकता प्रमाणपत्र

  • खरिदकर्ता तथा विक्रेताको पहिचान प्रमाणित गर्न आवश्यक।
  • सम्पत्ति नामसारी वा कारोबार गर्दा अनिवार्य।

(ग) नापी नक्सा (Cadastral Map)

  • जग्गाको क्षेत्रफल, सिमाना, र अवस्थिति देखाउने आधिकारिक नक्सा।
  • जग्गा विवाद समाधान तथा निर्माण स्वीकृतिका लागि आवश्यक।

(घ) कर तिरेको रसिद (Tax Clearance Receipt)

  • मालपोत कार्यालय वा स्थानीय तहमा जग्गासम्बन्धी कर तिरेको प्रमाण।
  • जग्गा कारोबार वा नामसारी गर्दा अनिवार्य।

(ङ) अनुबंध (Sale Agreement or Transfer Deed)

  • खरिद–बिक्री, उपहार, वा नामसारी गर्दा दुवै पक्षबीच कानुनी सम्झौता आवश्यक।
  • यसलाई औपचारिक रूपमा मालपोत कार्यालयमा दर्ता गरिनुपर्छ।

४. सही कागजात नभएमा पर्ने कानुनी समस्या

यदि जग्गासम्बन्धी कागजात पूर्ण नभएमा निम्न समस्याहरू आउन सक्छन्।

  • स्वामित्व विवाद – लालपुर्जा नभए अन्य व्यक्तिले जग्गामा दाबी गर्न सक्छन्।
  • कारोबार अस्वीकार – नापी नक्सा वा कर रसिद नभए जग्गा किनबेच गर्न सकिँदैन।
  • बैंक ऋण नपाउने – लालपुर्जा नभए बैंकबाट ऋण लिन सकिँदैन।
  • सरकारी कारबाही – सरकारी वा गुठी जग्गा व्यक्तिले आफ्नो नाममा दर्ता गराउन खोजेमा कानुनी कारबाही हुनसक्छ।

५. जग्गासम्बन्धी विवाद समाधान प्रक्रिया

(क) छलफल र सम्झौता

  • विवाद समाधानका लागि सम्बन्धित पक्षबीच छलफल गर्नुपर्छ।
  • स्थानीय निकाय वा वडा कार्यालयको मध्यस्थता लिन सकिन्छ।

(ख) मालपोत कार्यालयमा उजुरी

  • स्वामित्व विवाद भएमा प्रमाणसहित मालपोत कार्यालयमा उजुरी गर्नुपर्छ।

(ग) अदालतमा मुद्दा दायर गर्ने

  • ठूलो विवाद भएमा जिल्ला अदालतमा मुद्दा हाल्न सकिन्छ।
  • अदालतको फैसला अनुसार स्वामित्व निर्धारण गरिन्छ।

६. जग्गा खरिद गर्दा ध्यान दिनुपर्ने कुराहरू

  • लालपुर्जाको सक्कल प्रति जाँच गर्नुहोस्।
  • कर तिरेको प्रमाणपत्र (रसिद) माग्नुहोस्।
  • नापी नक्सा र सिमाना पहिल्यै जाँच गर्नुहोस्।
  • मालपोत कार्यालयमा स्वामित्व विवरण प्रमाणित गर्नुहोस्।
  • खरिद–बिक्री सम्झौतामा हस्ताक्षर गर्दा कानून व्यवसायीको सल्लाह लिनुहोस्।

निष्कर्ष

जग्गा-जमिन किनबेच, हस्तान्तरण, तथा अन्य कारोबार कानुनी रूपमा सुरक्षित बनाउन सही कागजात अनिवार्य छ। लालपुर्जा, नागरिकता, कर रसिद, र अन्य कागजात बिना कुनै पनि सम्पत्ति कारोबार नगर्नुहोस्। कानुनी ज्ञानको अभावमा सम्पत्ति सम्बन्धी ठगी तथा विवादमा नपर्न सम्बन्धित सरकारी निकाय वा कानून व्यवसायीसँग परामर्श लिनु अति आवश्यक छ।

यदि तपाईंले नयाँ जग्गा किन्ने वा आफ्नो नाममा सार्ने योजना बनाइरहनुभएको छ भने, आवश्यक कागजात तयारी गर्नुहोस् र कानुनी प्रक्रिया पूरा गरेर मात्र अगाडि बढ्नुहोस्!

हामी सबैका लागि आवश्यक श्रम कानुन: श्रमिकका अधिकार र कर्तव्य

हामी सबैका लागि आवश्यक श्रम कानुन: श्रमिकका अधिकार र कर्तव्य

श्रम कानुन प्रत्येक श्रमिक र रोजगारदाताका लागि अनिवार्य रूपमा जान्नुपर्ने विषय हो। कामदारले आफ्नो अधिकार सुरक्षित गर्न र रोजगारदाताले कानुनी दायित्व पूरा गर्न श्रम कानुनबारे जानकारी आवश्यक छ। नेपालमा श्रम ऐन, २०७४ तथा सम्बन्धित नियमावलीहरूले श्रमिकका हक, सुविधा, र कर्तव्य सुनिश्चित गरेका छन्।


१. श्रमिकका आधारभूत अधिकारहरू

नेपालको संविधान र श्रम कानुनअनुसार प्रत्येक श्रमिकले निम्न अधिकार पाउने व्यवस्था छ।

(क) उचित पारिश्रमिकको अधिकार

  • श्रमिकले आफ्नो श्रमअनुसार न्यूनतम पारिश्रमिक पाउने अधिकार राख्छ।

  • नेपाल सरकारले प्रत्येक वर्ष न्यूनतम तलब तोक्छ।

  • समान कामका लागि महिला तथा पुरुष श्रमिकले समान पारिश्रमिक पाउनु पर्छ।

(ख) सुरक्षित र मर्यादित कार्यस्थलको अधिकार

  • श्रमिकले असुरक्षित वा हानिकारक वातावरणमा काम गर्नुपर्ने अवस्थाको विरोध गर्न सक्छ।

  • रोजगारदाताले कार्यस्थलमा सुरक्षाका उपायहरू अपनाउनुपर्छ।

  • यौन उत्पीडन तथा दुर्व्यवहार विरुद्ध कानुनी सुरक्षा प्रदान गरिएको छ।

(ग) सामाजिक सुरक्षाको अधिकार

  • श्रमिकले बीमा, पेन्सन, बिदा, तथा क्षतिपूर्तिको सुविधा पाउने अधिकार राख्छ।

  • रोजगारदाताले श्रमिकको नाममा सामाजिक सुरक्षा कोष मा योगदान गर्नुपर्छ।

(घ) श्रमिक संगठन (यूनियन) गठन गर्ने अधिकार

  • श्रमिकहरूले आफ्ना अधिकार सुनिश्चित गर्न ट्रेड यूनियन खोल्न सक्छन्।

  • हड्ताल तथा सामूहिक बार्गेनिङ गर्न कानुनी अधिकार सुरक्षित छ।


२. श्रमिकका कर्तव्यहरू

(क) कार्य अनुशासन पालन गर्नुपर्ने

  • श्रमिकले आफ्नो जिम्मेवारी अनुरूप तोकिएको काम इमानदारिपूर्वक गर्नुपर्छ।

  • तोकिएको समयभित्र कार्य सम्पन्न गर्नुपर्ने हुन्छ।

(ख) कम्पनीको सम्पत्ति तथा गोपनीयता कायम राख्ने

  • श्रमिकले कार्यस्थलको सम्पत्ति, सूचना तथा गोपनीय विषयको दुरुपयोग गर्न हुँदैन।

  • अनावश्यक हड्ताल वा तोडफोड नगर्ने कर्तव्य हुन्छ।

(ग) कार्यस्थलमा मर्यादित व्यवहार गर्नुपर्ने

  • श्रमिकले सहकर्मी तथा सुपरभाइजरसँग शिष्टतापूर्वक व्यवहार गर्नुपर्छ।

  • जातीय, लैंगिक, तथा धार्मिक भेदभाव नगर्नुपर्ने कानुनी प्रावधान छ।


३. प्रमुख श्रम कानुनहरू

नेपालमा श्रमिकका हक, रोजगारदाताका दायित्व, तथा श्रम विवाद समाधान गर्न निम्न कानुनहरू लागु छन्।

(क) श्रम ऐन, २०७४

  • औद्योगिक तथा गैर-औद्योगिक श्रमिकका अधिकार तथा कर्तव्य निर्धारण गर्छ।

  • न्यूनतम तलब, सामाजिक सुरक्षा, बिदा, तथा श्रमिक कल्याणको व्यवस्था गर्छ।

(ख) सामाजिक सुरक्षा ऐन, २०७७

  • रोजगारदाताले श्रमिकको तलबबाट केही अंश कटौती गरी सामाजिक सुरक्षा कोषमा जम्मा गर्नुपर्ने।

  • बेरोजगारी भत्ता, पेन्सन, मातृत्व सुविधा, तथा स्वास्थ्य बीमा जस्ता सुविधा सुनिश्चित गर्छ।

(ग) ट्रेड यूनियन ऐन, २०४९

  • श्रमिकलाई यूनियन खोल्न, श्रम अधिकारको माग गर्न, तथा औद्योगिक विवाद समाधान गर्न सहयोग गर्छ।

(घ) रोजगार सेवासम्बन्धी ऐन, २०७५

  • श्रमिकलाई सुरक्षित र मर्यादित रोजगारी प्रदान गर्ने उद्देश्यले बनाइएको कानुन।

  • बेरोजगारलाई रोजगारी अवसर उपलब्ध गराउने कानुनी व्यवस्था छ।


४. श्रमिकका लागि प्रमुख सुविधा र अधिकारहरू

(क) बिदा र आरामको व्यवस्था

  • वार्षिक बिदा: प्रत्येक श्रमिकले वर्षमा कम्तीमा १८ दिन वार्षिक बिदा पाउँछ।

  • सुत्केरी बिदा: महिलाले ९८ दिन सुत्केरी बिदा पाउने कानुनी व्यवस्था छ।

  • साप्ताहिक बिदा: हप्तामा एक दिन अनिवार्य बिदा दिनुपर्छ।

(ख) ओभरटाइम र अतिरिक्त सुविधा

  • श्रमिकले तोकिएको समयभन्दा बढी काम गरेमा ओभरटाइम भुक्तानी पाउँछ।

  • ओभरटाइम गर्दा कम्तीमा नियमित तलबको १.५ गुणा भुक्तानी गर्नुपर्छ।

(ग) सेवाबाट हटाइएमा क्षतिपूर्ति

  • बिना कारण सेवाबाट हटाइएमा श्रमिकले क्षतिपूर्ति पाउने कानुनी अधिकार छ।

  • अवैध रूपमा जागिर गुमेमा पुनर्बहालीको व्यवस्था छ।


५. श्रम विवाद समाधान प्रक्रिया

(क) छलफल र सहमति

  • विवाद समाधान गर्न श्रमिक र रोजगारदाताबीच छलफल तथा सम्झौताको प्रयास गर्नुपर्छ।

(ख) श्रम अदालत

  • यदि विवाद मिलेन भने, श्रमिकले श्रम अदालत वा सम्बन्धित निकायमा उजुरी गर्न सक्छ।

(ग) ट्रेड यूनियन र श्रम विभागको भूमिका

  • यूनियन र श्रम विभागले श्रमिकको हकहितको रक्षा गर्ने काम गर्छ।


६. श्रम कानुन उल्लङ्घन भएमा के गर्ने?

यदि रोजगारदाताले श्रमिकका कानुनी अधिकार उल्लङ्घन गरेमा, निम्न कदम चाल्न सकिन्छ।

  • श्रम विभागमा उजुरी दिनुहोस्।
  • ट्रेड यूनियनमार्फत कानुनी सहायता लिनुहोस्।
  • श्रम अदालतमा मुद्दा दायर गर्नुहोस्।
  • मानव अधिकार आयोग वा स्थानीय प्रशासनलाई जानकारी गराउनुहोस्।

निष्कर्ष

श्रम कानुन श्रमिकको सुरक्षा, अधिकार र भलाइका लागि आवश्यक विषय हो। प्रत्येक श्रमिकले आफूले पाउने सुविधा, रोजगारदाताको दायित्व, र कानुनी उपचारबारे जानकारी राख्नुपर्छ। श्रमिकहरू कानुनी रूपमा बलियो हुँदा मात्र मर्यादित, सुरक्षित, र न्यायोचित रोजगारीको वातावरण बन्न सक्छ।

यदि तपाईं श्रमिक हुनुहुन्छ भने, आफ्नो हकका लागि सचेत हुनुहोस् र कानुनी सहायता आवश्यक परेमा सम्बन्धित निकायमा सम्पर्क गर्नुहोस्। श्रम कानुनको पालनाले मात्र समृद्ध श्रम बजार निर्माण हुन सक्छ!

अनलाइन ठगी र कानुनी उपचार: ठगिबाट बच्न के गर्न सकिन्छ?

अनलाइन ठगी र कानुनी उपचार: ठगिबाट बच्न के गर्न सकिन्छ?

आजको डिजिटल युगमा अनलाइन ठगी दिनप्रतिदिन बढ्दो छ। सामाजिक सञ्जाल, इ-कमर्स साइट, मोबाइल बैंकिङ, क्रिप्टोकरेन्सी, र अन्य डिजिटल माध्यममार्फत आर्थिक ठगी, व्यक्तिगत जानकारी चोरी, र साइबर अपराधका घटनाहरू द्रुतगतिमा वृद्धि भएका छन्। यस्तो परिस्थितिमा, आमनागरिक सचेत हुन आवश्यक छ। अनलाइन ठगीबाट जोगिन र कानुनी उपचार खोज्न के गर्न सकिन्छ भन्ने विषयमा स्पष्ट जानकारी लिनु जरुरी छ।


१. अनलाइन ठगीका प्रमुख स्वरूपहरू

(क) आर्थिक ठगी

  • नक्कली इ-कमर्स वेबसाइट वा एप्सबाट पैसा असुली गरिन्छ।

  • झूटा स्किम वा लगानी योजना (Ponzi Scheme) मा लगानी गराउन बाध्य पारिन्छ।

  • बैंक खातामा अनधिकृत पहुँच लिई रकम चोरी गरिन्छ।

(ख) पहिचान चोरी (Identity Theft)

  • प्रयोगकर्ताको व्यक्तिगत जानकारी चोरी गरेर क्रेडिट कार्ड, बैंक खाता, वा अन्य डिजिटल सेवाहरू दुरुपयोग गरिन्छ।

  • सामाजिक सञ्जाल ह्याक गरी गलत सूचना वा ब्ल्याकमेल गरिन्छ।

(ग) फिसिङ (Phishing) र स्क्याम म्यासेज

  • बैंक वा कुनै सरकारी संस्थाको नक्कली ईमेल वा म्यासेज पठाएर गोप्य जानकारी संकलन गरिन्छ।

  • “तपाईंले लटरी जित्नुभयो” वा “तपाईंको खाता बन्द हुनेछ” भन्ने जस्ता गलत सूचना प्रयोग गरी ठगी गरिन्छ।

(घ) साइबर ब्ल्याकमेलिङ र अफवाह फैलाउने कार्य

  • व्यक्तिगत तस्बिर वा भिडियोलाई ह्याक गरेर धम्क्याइन्छ।

  • गलत सूचनाका आधारमा कसैलाई फसाइन्छ वा बदनाम गरिन्छ।


२. अनलाइन ठगीबाट कसरी बच्ने?

(क) सावधानी अपनाउने उपायहरू

  • कुनै पनि अनलाइन अफर वा लगानी योजना वास्तविक हो कि होइन भन्ने जाँच गर्ने।

  • बैंक तथा अन्य डिजिटल खाताका पासवर्ड गोप्य राख्ने र समय-समयमा परिवर्तन गर्ने।

  • सामाजिक सञ्जाल वा वेबसाइटमा व्यक्तिगत जानकारी अति नै आवश्यक नभएसम्म साझेदारी नगर्ने।

  • अज्ञात व्यक्तिबाट आएको ईमेल, लिङ्क, वा म्यासेज खोलेर बैंकिङ वा अन्य संवेदनशील जानकारी नदिनु।

  • सुरक्षित वेबसाइट (HTTPS भएको) मात्र प्रयोग गर्ने।

(ख) अनलाइन भुक्तानी गर्दा ध्यान दिनुपर्ने कुराहरू

  • आधिकारिक वेबसाइट वा एप्समार्फत मात्र भुक्तानी गर्ने।

  • कुनै व्यक्ति वा अनौपचारिक माध्यमबाट ठूला रकम कारोबार नगर्ने।

  • डिजिटल वालेट वा क्रेडिट कार्डमा दुई तहको प्रमाणीकरण (Two-Factor Authentication) राख्ने।

(ग) सामाजिक सञ्जाल प्रयोग गर्दा ध्यान दिनुपर्ने कुराहरू

  • गोपनीयता सेटिङ (Privacy Settings) अपग्रेड गर्ने।

  • अपरिचित व्यक्तिहरूसँग व्यक्तिगत जानकारी वा आर्थिक लेनदेन नगर्ने।

  • कुनै अफर वा स्किम आकर्षक लागे पनि आधिकारिक स्रोतबाट प्रमाणित गर्ने।


३. कानुनी उपचारका उपायहरू

नेपालमा अनलाइन ठगी रोक्न विभिन्न कानुनी व्यवस्था रहेका छन्। ठगीको शिकार भएको खण्डमा कानुनी उपचार खोज्न निम्न उपायहरू अपनाउन सकिन्छ।

(क) साइबर अपराधसम्बन्धी कानुनी प्रावधानहरू

नेपालको साइबर ऐन, २०६३ (Electronic Transactions Act, 2063) अनुसार अनलाइन ठगी कानुनी अपराध हो।

  • कुनै व्यक्तिले अनलाइनमार्फत ठगी गरेमा पाँच वर्षसम्मको कैद वा रु. १ लाखसम्म जरिवाना वा दुवै सजाय हुन सक्छ।

  • गलत सूचना, अफवाह, वा नक्कली वेबसाइट चलाउने व्यक्तिलाई कानुनी कारबाही गर्न सकिन्छ।

(ख) उजुरी कहाँ दिने?

  • साइबर ब्युरो नेपाल प्रहरी – अनलाइन अपराधसम्बन्धी उजुरीका लागि।

  • जिल्ला प्रशासन कार्यालय वा प्रहरी कार्यालय – आर्थिक ठगी, जबर्जस्ती रकम असुली, वा धम्कीसम्बन्धी उजुरी दिन सकिन्छ।

  • नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरण (NTA) – नक्कली वेबसाइट वा फोन ठगीसम्बन्धी उजुरी गर्न सकिन्छ।

(ग) उजुरी दिने प्रक्रिया

  • प्रमाणहरू संकलन गर्ने (स्क्रिनसट, म्यासेज, ईमेल, बैंक ट्रान्जेक्सन)।

  • नजिकको प्रहरी कार्यालय वा साइबर ब्युरोमा उजुरी दर्ता गर्ने।

  • आवश्यक परे कानुनी सल्लाह (वकिल वा कानुनी संस्थाहरूबाट) लिने।


४. निष्कर्ष

अनलाइन ठगीबाट बच्न सचेतना अत्यावश्यक छ। कुनै पनि अनलाइन कारोबार वा लेनदेन गर्दा सतर्कता अपनाउनु नै प्रमुख सुरक्षा उपाय हो। यदि कसैले ठगी गरेको छ भने तुरुन्तै प्रमाण संकलन गरी कानुनी उपचारको लागि सम्बन्धित निकायमा उजुरी दिनु आवश्यक छ। डिजिटल युगमा सुरक्षित रहनका लागि प्रविधि र कानुन दुबैको ज्ञान हुन जरुरी छ।

हामी किन कानुनी साक्षरता आवश्यक छ?: एक सभ्य समाजका लागि कानुनी शिक्षा

हामी किन कानुनी साक्षरता आवश्यक छ?: एक सभ्य समाजका लागि कानुनी शिक्षा

कुनै पनि लोकतान्त्रिक समाजको सुदृढ विकासका लागि नागरिकहरूको कानुनी साक्षरता अत्यावश्यक छ। कानुनी साक्षरता भनेको व्यक्तिले आफ्नो अधिकार, कर्तव्य, र कानुनी प्रक्रिया बुझ्न सक्ने क्षमता हो। समाजमा कानुनी शिक्षाको अभावले अन्याय, भ्रष्टाचार, र सामाजिक असमानतालाई बढावा दिन्छ। त्यसैले प्रत्येक नागरिकलाई कानुनी ज्ञानको पहुँच गराउनु आवश्यक छ।


१. कानुनी साक्षरता किन आवश्यक छ?

(क) नागरिक अधिकारको संरक्षणका लागि

नेपालको संविधानले नागरिकहरूलाई विभिन्न मौलिक अधिकार प्रदान गरेको छ, जस्तै:

  • अभिव्यक्ति स्वतन्त्रता

  • समानता र गैर-भेदभावको अधिकार

  • न्याय प्राप्त गर्ने अधिकार

  • गोपनीयता र स्वतन्त्रताको अधिकार

यी अधिकारहरू कानुनमा सुरक्षित भए पनि, कानुन नबुझेका नागरिकहरू आफ्ना अधिकार गुमाउने सम्भावना उच्च हुन्छ। कानुनी साक्षरता भएमा व्यक्तिले अन्याय वा अत्याचारविरुद्ध आवाज उठाउन सक्छ।

(ख) कानुनी प्रक्रियामा सहजता ल्याउन

कानुन सम्बन्धी जानकारी नहुँदा धेरै व्यक्तिहरू प्रहरी प्रशासन वा अदालतको प्रक्रियाबाट डराउँछन्। कानुनी ज्ञान भएमा:
✔ कानुनी परामर्श लिने सही ठाउँ थाहा हुन्छ।
✔ कसरी मुद्दा दर्ता गर्ने वा न्याय प्राप्त गर्ने बुझ्न सकिन्छ।
✔ अनावश्यक झमेलामा नपरी आफ्नो समस्या समाधान गर्न सकिन्छ।

(ग) अपराध नियन्त्रण र न्यायको पहुँच विस्तार गर्न

कानुनी साक्षरताले नागरिकहरूलाई अपराध र ठगीबाट जोगाउन सहयोग गर्छ। उदाहरणका लागि:

  • ठगी, घुसखोरी, जबर्जस्ती करणी, घरेलु हिंसा, साइबर अपराध आदि कानुनी रूपमा अपराध हुन्।

  • यस्ता अपराधको शिकार हुँदा के गर्ने, कहाँ उजुरी दिने, र कानुनी प्रक्रिया कसरी अघि बढाउने भन्ने जानकारी कानुनी साक्षरताले दिन्छ।

(घ) भ्रष्टाचार र सामाजिक अन्यायको अन्त्य गर्न

कानुनी ज्ञान भएका नागरिकहरू सरकारी निकायमा हुने अनियमितताविरुद्ध बोल्न सक्छन्। कानुनी साक्षरता नहुनु भनेको भ्रष्टाचारको वातावरणलाई सहज बनाउनु हो। कानुनी शिक्षा भएमा नागरिकले आफ्नो हकको रक्षा गर्न सक्छन्।


२. कानुनी साक्षरता कसरी हासिल गर्ने?

(क) औपचारिक शिक्षा प्रणालीमार्फत

  • विद्यालय र विश्वविद्यालयहरूमा कानुनी शिक्षा अनिवार्य विषयको रूपमा समावेश गर्नुपर्छ।

  • कानून अध्ययन गर्ने अवसरलाई सर्वसाधारणका लागि खुला गर्नुपर्छ।

(ख) डिजिटल माध्यमको सदुपयोग

  • अनलाइन कानुनी परामर्श सेवाहरूको प्रवर्द्धन।

  • सामाजिक सञ्जाल, वेबसाइट, युट्युबजस्ता प्लेटफर्ममार्फत कानुनी जानकारी प्रचारप्रसार।

(ग) स्थानीय स्तरमा कानुनी सचेतना कार्यक्रमहरू

  • सरकारी तथा गैरसरकारी संस्थाहरूले कानुनी सचेतना अभियान सञ्चालन गर्नुपर्छ।

  • ग्रामिण क्षेत्रमा कानुनी शिविर तथा कानुनी सहायता केन्द्र स्थापना गर्नुपर्छ।

(घ) स्वयंसेवी कानुनी सहायता कार्यक्रमहरू

  • कानुनी क्षेत्रमा काम गर्ने वकिल तथा संघसंस्थाहरूले निःशुल्क कानुनी सहायता प्रदान गर्नुपर्छ।

  • महिलाहरू, दलित, आदिवासी, तथा अन्य पिछडिएको वर्गलाई कानुनी शिक्षामा प्राथमिकता दिनुपर्छ।


३. कानुनी साक्षरताको फाइदा

  • न्याय प्राप्त गर्न सजिलो – कानुनको ज्ञान भएका व्यक्तिहरूलाई न्याय प्राप्त गर्न कठिन हुँदैन।
  • कानुनी प्रणाली पारदर्शी बन्छ – नागरिकहरू सचेत भएपछि भ्रष्टाचार घट्छ।
  • समाजमा समानता र न्यायको प्रत्याभूति हुन्छ – कानुनी ज्ञान भएमा सबै नागरिकले समान अवसर पाउँछन्।
  • अन्याय, हिंसा, र अपराध नियन्त्रणमा सहयोग गर्छ – कानुनको जानकारी भएका नागरिक सजग हुन्छन्।

निष्कर्ष

कानुनी साक्षरता कुनै विशेष वर्गका लागि मात्र नभई हरेक नागरिकका लागि आवश्यक छ। कानुन बुझ्ने नागरिकले आफ्नो अधिकार सुरक्षित गर्न सक्छ, अन्यायको सामना गर्न सक्छ, र समाजलाई सभ्य बनाउन योगदान दिन सक्छ।

सचेत नागरिक नै सभ्य समाजको आधार हो!

साइबर अपराध र कानुनी व्यवस्था: डिजिटल दुनियाँमा सुरक्षित कसरी रहने?

साइबर अपराध र कानुनी व्यवस्था: डिजिटल दुनियाँमा सुरक्षित कसरी रहने?

सूचना प्रविधिको तीव्र विकाससँगै साइबर अपराध पनि तीव्र रूपमा बढ्दै गइरहेको छ। ह्याकिङ, अनलाइन ठगी, डाटा चोरी, सामाजिक सञ्जालमा दुर्व्यवहारजस्ता अपराधहरू दिनप्रतिदिन जटिल बन्दै गएका छन्। नेपालमा पनि साइबर सुरक्षा तथा कानुनी व्यवस्थालाई प्रभावकारी बनाउन पहल भइरहेको छ।

यस लेखमा साइबर अपराधका प्रकार, नेपालमा रहेका कानुनी व्यवस्था, र डिजिटल दुनियाँमा सुरक्षित रहने उपायहरूबारे विस्तृत रूपमा चर्चा गरिनेछ।


१. साइबर अपराध भनेको के हो?

साइबर अपराध भनेको कम्प्युटर, मोबाइल, इन्टरनेट वा डिजिटल प्रविधिको माध्यमबाट गरिने कुनै पनि गैरकानुनी वा आपराधिक गतिविधि हो।

मुख्य साइबर अपराधहरू:

  • ह्याकिङ – कम्प्युटर वा अनलाइन प्रणालीमा अनधिकृत पहुँच प्राप्त गर्ने कार्य।

  • फिसिङ – ठगी गर्ने उद्देश्यले नक्कली इमेल वा वेबसाइट प्रयोग गरी व्यक्तिगत जानकारी सङ्कलन गर्ने कार्य।

  • अनलाइन ठगी – झूटा अफर देखाएर वा बैंक खाता ह्याक गरेर वित्तीय ठगी गर्ने कार्य।

  • सोशल मिडिया दुरुपयोग – गलत सूचना फैलाउने, चरित्र हत्या गर्ने, धम्की दिने कार्य।

  • डेटा चोरी – व्यक्तिगत वा सरकारी गोप्य जानकारी अनधिकृत रूपमा निकाल्ने कार्य।

  • साइबर बुलिङ – सामाजिक सञ्जालमा अरूलाई मानसिक तनाव दिने वा अपमान गर्ने कार्य।

  • र्यान्समवेयर आक्रमण – कम्प्युटर वा मोबाइलका डाटालाई लक गरेर फिरौती माग्ने कार्य।


२. नेपालमा साइबर अपराध सम्बन्धी कानुनी व्यवस्था

नेपालमा “इलेक्ट्रोनिक ट्रान्सएक्सन ऐन, २०६३” (ETA 2008) प्रमुख साइबर कानुन हो। यस ऐनअन्तर्गत विभिन्न साइबर अपराधलाई गैरकानुनी मानिएको छ।

मुख्य कानुनी प्रावधानहरू:

  • अनधिकृत पहुँच (ह्याकिङ) – तीन वर्षसम्म कैद वा दुई लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना।

  • झूटा वा धोखाधडी सूचना प्रकाशन – पाँच वर्षसम्म कैद वा एक लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना।

  • व्यक्तिगत गोपनीयता उल्लङ्घन – दुई वर्षसम्म कैद वा एक लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना।

  • डाटा चोरी तथा अनधिकृत उपयोग – तीन वर्षसम्म कैद वा जरिवाना।

  • साइबर आतंकवाद – पाँच वर्षसम्म कैद वा पाँच लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना।

नेपाल सरकारले “साइबर सुरक्षा नीति, २०७८” पनि लागू गरेको छ, जसले अनलाइन सुरक्षाका लागि नयाँ नियमहरू ल्याएको छ।


३. डिजिटल दुनियाँमा सुरक्षित कसरी रहने?

साइबर अपराधबाट बच्न निम्न उपायहरू अपनाउनु आवश्यक छ।

पासवर्ड सुरक्षाको ध्यान राख्ने

  • बलियो पासवर्ड प्रयोग गर्नुपर्छ, जसमा अक्षर, नम्बर, र विशेष क्यारेक्टरहरू समावेश हुनुपर्छ।

  • एउटै पासवर्ड विभिन्न साइटहरूमा प्रयोग गर्न हुँदैन।

  • दुई-चरणीय प्रमाणीकरण (2FA) सक्षम गर्नुपर्छ।

सामाजिक सञ्जाल प्रयोग गर्दा सावधानी अपनाउने

  • अपरिचित व्यक्तिहरूलाई फ्रेन्ड रिक्वेस्ट स्वीकार गर्नुहुँदैन।

  • आफ्नो व्यक्तिगत जानकारी सार्वजनिक रूपमा नहाल्नुहोस्।

  • शंका लाग्ने लिंक वा ईमेल खोल्नुअघि जाँच गर्नुहोस्।

सुरक्षित इन्टरनेट ब्राउजिङ गर्ने

  • HTTPS भएका वेबसाइटहरू मात्र प्रयोग गर्नुपर्छ।

  • VPN प्रयोग गरेर गोपनीयता सुरक्षित गर्न सकिन्छ।

  • निःशुल्क Wi-Fi नेटवर्कमा बैंकिङ जस्ता संवेदनशील कार्य नगर्नुपर्छ।

अनलाइन ठगीबाट बच्ने

  • अपरिचित इमेल वा मेसेजमा दिइएको लिंक खोल्नु अघि सोच्नुपर्छ।

  • बैंक वा अन्य वित्तीय संस्थाको पासवर्ड र विवरण कसैलाई नदिनुहोस्।

  • अनलाइन किनमेल गर्दा आधिकारिक वेबसाइट मात्र प्रयोग गर्नुपर्छ।

कम्प्युटर तथा मोबाइल सुरक्षित राख्ने

  • एन्टिभाइरस सफ्टवेयर प्रयोग गर्नुपर्छ।

  • सधैं ओएस तथा एप्स अपडेट गरेर राख्नुपर्छ।

  • कुनै पनि संकास्पद फाइल वा एप डाउनलोड गर्नुहुँदैन।


४. साइबर अपराधको सिकार भएमा के गर्ने?

यदि तपाईं साइबर अपराधको सिकार हुनुहुन्छ भने, निम्न कदमहरू अपनाउनुहोस्।

  1. प्रहरी साइबर ब्युरोमा उजुरी दिनुहोस्। (काठमाडौं, भोटाहिटी स्थित साइबर ब्युरो कार्यालय)

  2. नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरण (NTA) मा गुनासो दिनुहोस्।

  3. बैंक वा मोबाइल सेवा प्रदायकलाई तुरुन्त जानकारी गराउनुहोस्, यदि वित्तीय ठगी भएको छ भने।

  4. सामाजिक सञ्जालमा दुर्व्यवहार भएमा सम्बन्धित प्लेटफर्म (Facebook, Instagram, Twitter) मा रिपोर्ट गर्नुहोस्।


५. निष्कर्ष

डिजिटल दुनियाँ सुरक्षित बनाउन प्रत्येक व्यक्तिले आफ्नो व्यक्तिगत जानकारी जोगाउने, साइबर अपराधबारे सचेत रहने, र कुनै पनि शंका लाग्दा सम्बन्धित निकायमा उजुरी दिने बानी बसाल्नु जरुरी छ।

सचेत नागरिक नै सुरक्षित डिजिटल भविष्यको आधार हो।

संविधान र नागरिक अधिकार: तपाईंलाई थाहा हुनैपर्ने कानुनी कुराहरू

संविधान र नागरिक अधिकार: तपाईंलाई थाहा हुनैपर्ने कानुनी कुराहरू

संविधान कुनै पनि देशको सर्वोच्च कानुनी दस्तावेज हो, जसले सरकारको सञ्चालनका नियम तथा नागरिकका अधिकार र कर्तव्य निर्धारण गर्छ। नेपालको संविधान, २०७२ ले हरेक नागरिकलाई विभिन्न मौलिक अधिकार प्रदान गरेको छ, जुन कानुनी रूपमा सुनिश्चित गरिएका छन्। यहाँ हामी नागरिक अधिकारका महत्वपूर्ण पक्षहरूबारे चर्चा गर्नेछौं, जुन प्रत्येक नेपाली नागरिकले जान्नैपर्छ।


१. मौलिक अधिकारहरू

संविधानले नागरिकलाई विभिन्न मौलिक अधिकार प्रदान गरेको छ, जसले उनीहरूको स्वतन्त्रता, समानता, र न्याय सुनिश्चित गर्छ। केही प्रमुख अधिकारहरू यस्ता छन्:

क. समानताको अधिकार (अनुच्छेद १८)

  • सबै नागरिकलाई जात, धर्म, लिङ्ग, वर्ण, भाषा, राजनीतिक विचार, जन्म स्थान आदिका आधारमा भेदभाव गर्न पाइँदैन।

  • समान अवसर र संरक्षणको ग्यारेन्टी गरिएको छ।

ख. स्वतन्त्रताको अधिकार (अनुच्छेद १७)

  • प्रत्येक व्यक्तिलाई विचार र अभिव्यक्तिको स्वतन्त्रता, संगठन गर्न, शान्तिपूर्ण भेला गर्न, पेशा व्यवसाय अपनाउन र आवत-जावत गर्न स्वतन्त्रता छ।

  • तर, सार्वजनिक शान्ति, नैतिकता वा अरू व्यक्तिको अधिकारमा असर पर्ने गरी यो स्वतन्त्रता प्रयोग गर्न पाइँदैन।

ग. जीवनको हक (अनुच्छेद १६)

  • प्रत्येक नागरिकलाई बाँच्न पाउने अधिकार छ।

  • कुनै पनि व्यक्तिलाई गैरन्यायिक रूपमा मृत्युदण्ड दिन पाइँदैन।

घ. सम्पत्तिको अधिकार (अनुच्छेद २५)

  • प्रत्येक नागरिकलाई आफ्नो श्रमबाट आर्जित सम्पत्तिको अधिकार छ।

  • कुनै व्यक्तिको सम्पत्ति सरकार वा अरू कसैले बलजफ्ती खोस्न सक्दैन, तर सार्वजनिक प्रयोजनका लागि उचित क्षतिपूर्ति दिएर अधिग्रहण गर्न सकिन्छ।

ङ. सामाजिक न्यायको अधिकार (अनुच्छेद ४२)

  • महिला, दलित, आदिवासी, मधेसी, थारू, मुस्लिम, अपांगता भएका व्यक्ति, अल्पसंख्यक, सीमान्तकृत समुदाय लगायतलाई सामाजिक न्याय प्राप्त गर्ने हक छ।

च. धर्म निरपेक्षताको अधिकार (अनुच्छेद २६)

  • प्रत्येक नागरिकलाई आफ्नो धर्म मान्ने, अभ्यास गर्ने र प्रचार गर्ने स्वतन्त्रता छ।

  • तर, बलजफ्ती धर्म परिवर्तन गराउन पाइँदैन।


२. कानुनी उपचारको अधिकार (अनुच्छेद ४६)

यदि नागरिकका मौलिक अधिकार हनन भएमा, प्रभावित व्यक्तिले सर्वोच्च अदालतमा रिट निवेदन दर्ता गर्न सक्ने अधिकार राख्छ। कुनै पनि व्यक्ति अन्यायमा परेको महसुस भएमा कानुनी उपचार खोज्न सक्छ।


३. नागरिकका प्रमुख कर्तव्यहरू

अधिकारको जस्तै, नागरिकका केही कर्तव्यहरू पनि हुन्छन्। संविधानमा उल्लेख गरिएका प्रमुख कर्तव्यहरू यस्ता छन्:

  • संविधान तथा कानूनको पालना गर्ने।
  • राष्ट्रको सार्वभौमिकता, अखण्डता, स्वतन्त्रता, राष्ट्रिय एकता, र गरिमा जोगाउने।
  • राज्यले तोकेको कर तिर्ने।
  • जनसुविधा र सार्वजनिक सम्पत्तिको संरक्षण गर्ने।
  • सामाजिक सद्भाव कायम राख्ने र जातीय, धार्मिक, भाषिक तथा सांस्कृतिक सहिष्णुता कायम गर्ने।

४. राज्यका निर्देशक सिद्धान्त, नीति र जिम्मेवारी

नेपालको संविधानले नागरिकहरूको अधिकार मात्र होइन, राज्यले पालन गर्नुपर्ने नीति तथा सिद्धान्तहरू पनि उल्लेख गरेको छ, जस्तै:

  • सामाजिक तथा आर्थिक न्यायको प्रत्याभूति गर्ने।
  • शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारी, आवास तथा खाद्य सुरक्षालाई सुनिश्चित गर्ने।
  • पर्यावरण संरक्षण, प्राकृतिक स्रोतको उचित व्यवस्थापन तथा दिगो विकासलाई प्रवर्द्धन गर्ने।

५. नागरिक अधिकारको हनन भएमा के गर्ने?

यदि कसैले तपाईंका संवैधानिक अधिकार हनन गर्छ भने, तपाईंले निम्न उपायहरू अपनाउन सक्नुहुन्छ:

  • प्रहरीमा उजुरी दिने।
  • मानव अधिकार आयोग वा अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगमा गुनासो गर्ने।
  • सर्वोच्च अदालतमा रिट निवेदन दर्ता गर्ने।
  • सार्वजनिक अभियोजन कार्यालय वा सरकारी वकिलको कार्यालयमा सहयोग माग्ने।

निष्कर्ष

संविधानले हरेक नागरिकलाई कानुनी सुरक्षा तथा समान अवसर प्रदान गर्ने ग्यारेन्टी गर्छ। तर, अधिकारबारे जानकारी नभए, तिनको सही उपयोग गर्न कठिन हुन्छ। नागरिक अधिकारको बारेमा सचेत भई कानुनी उपचार खोज्नु नै लोकतन्त्रलाई सुदृढ बनाउने महत्वपूर्ण पक्ष हो।

“तपाईंको अधिकार तपाईंको शक्ति हो, जान्नुस्, बुझ्नुस्, र रक्षा गर्नुस्!”

सिरहामा दलितमाथि विभेद प्रकरण: गाउँपालिका अध्यक्ष र पूर्ववडाध्यक्ष धरौटीमा रिहा

सिरहाको औरही गाउँपालिका–५ मा महायज्ञका क्रममा दलितमाथि भएको विभेद र ज्यादती प्रकरणमा संलग्न भएको आरोपमा पक्राउ परेका गाउँपालिका अध्यक्ष शिवजी यादव र पूर्ववडाध्यक्ष दिलीप यादवलाई जिल्ला अदालतले धरौटीमा रिहा गर्ने आदेश दिएको छ।

जिल्ला अदालत सिरहाका न्यायाधीश विदुर काफ्लेको इजलासले जनही एक लाख रुपैयाँ धरौटी लिएर उनीहरूलाई थुनामुक्त गर्ने आदेश दिएको हो। अदालतका शाखा अधिकृत समीर कुलुङका अनुसार शुक्रबार उनीहरूलाई धरौटीमा रिहा गर्ने निर्णय भएको छ।

यसैबीच, सोही घटनामा संलग्न भएको आरोपमा बजरंजी बाबाविरुद्ध पनि जातीय भेदभाव तथा छुवाछुतसम्बन्धी कसुरमा मुद्दा दायर गरिएको छ। कुलुङका अनुसार कानुनी प्रक्रियाअनुसार अब उनको मुद्दामा म्याद जारी गरिनेछ।

गत फागुन १० गते महायज्ञस्थलमा अछुत भन्दै दीपक मल्लिकको घर गाउँपालिकाको डोजर लगाएर भत्काइएको थियो। यस घटनासँग सम्बन्धित आरोपमा गाउँपालिका अध्यक्ष र पूर्ववडाध्यक्ष चैत ९ गते पक्राउ परेका थिए।

सर्वोच्च अदालतको नयाँ नजिर: सार्वजनिक हितका लागि मात्र राज्यले जग्गा अधिग्रहण गर्न पाउने

सर्वोच्च अदालतले सार्वजनिक हितको लागि मात्र राज्यले जग्गा अधिग्रहण गर्न पाउने नजिर स्थापित गरेको छ। अदालतले स्पष्ट पारेको छ कि कुनै पनि जग्गा अधिग्रहण त्यस प्रयोजनमा मात्र सीमित हुनुपर्छ, जसका लागि अधिग्रहण गरिएको हो।

न्यायाधीश डा. आनन्दमोहन भट्टराई, बमकुमार श्रेष्ठ, र प्रकाशकुमार ढुंगानाको पूर्ण इजलासले रणबहादुर शाहले दायर गरेको रिटमा यो नजिर स्थापना गरेको हो। शाहले काठमाडौं महानगरपालिका-११ मा रहेको आफ्नो जग्गा अधिग्रहण गरिए पनि त्यसलाई तोकिएको प्रयोजनमा प्रयोग नगरिएको भन्दै उक्त जग्गा फिर्ता पाउनुपर्ने माग गरेका थिए।

अदालतको आदेश

सर्वोच्च अदालतले उत्प्रेषणयुक्त परमादेश जारी गर्दै, अधिग्रहण गरिएको जग्गाको क्षतिपूर्ति निर्धारण गर्दा विभिन्न कारकलाई विचार गर्नुपर्ने निर्णय गरेको छ। जसमा:

  • जग्गाको अवस्थिति

  • हालको उपयोग स्थिति

  • बजार मूल्य

  • वरिपरिका जग्गाको मूल्य

  • मालपोत कार्यालयद्वारा निर्धारण गरिएको मूल्य

  • क्रेता र बिक्रेताबीच तय गरिएको मूल्य

शाहले आफ्नो जग्गा निरन्तर भोगचलन गरिरहेको, कुनै मुआब्जा नबुझेको र जग्गा प्राप्ति ऐन, २०३४ को दफा १२ उनको जग्गामा लागू नहुने जिकिर गरेका थिए।

अदालतको फैसलाको प्रमुख बुँदा

  1. उचित क्षतिपूर्ति: मुआब्जा निर्धारण र वितरणबीचको समय अन्तराल लामो भएमा, मुआब्जा निर्धारणको समयको मूल्य नभई मुआब्जा वितरण गरिएको समयको मूल्यलाई आधार मान्नुपर्ने।

  2. पूर्ण क्षतिपूर्ति: मुआब्जाको अर्थ सम्पत्ति गुमाउने व्यक्तिलाई पुगेको क्षतिको पूर्ण क्षतिपूर्ति दिनु हो। अन्यथा, उचित मुआब्जा नदिई जग्गा अधिग्रहण गर्नु जग्गा अपहरण सरह ठहर्नेछ।

  3. सार्वजनिक हित: राज्यले मात्र सार्वजनिक हितका लागि जग्गा अधिग्रहण गर्न पाउनेछ। सार्वजनिक हितमा कार्य भएको छ वा छैन भन्ने संविधानको आधारमा मूल्यांकन गरिनुपर्नेछ।

सर्वोच्च अदालतको यो नजिरले जग्गा अधिग्रहणसम्बन्धी कानुनी व्यवस्थालाई थप स्पष्ट पार्दै, नागरिकका सम्पत्ति अधिकारको संरक्षणमा महत्वपूर्ण योगदान दिने अपेक्षा गरिएको छ।

कानूनी जानकारी